Niepokój... ( Czyli poziom, który wywarł na was wrażenie )

[Gandohar]

Najbardziej lubię duchy bibliotekę. Co do duchów to lubię je za ten mroczni klimat. A bibliotekę za dopracowanie w każdym szczególe np.efekt graficzny przy wejściu,Walka i skradanie i klimat. I tu mały offtop: bibliotekarza jednym celnym magazynkiem zabiłem i według mnie nie są tacy silni jak się wydają .

[Gorianov]

Przeszedłem już Metro 2033 z dwa razy, za pierwszym razem gdy grałem to szczegóły i panujący klimat wywarły na mnie wielkie wrażenie. Co jak co, ale Metro niema pustych lokacji, gdzie chodzimy bez sensu, każda jest bardzo dopracowana pod każdym względem.
Jak się tak zastanowię, to mnie najbardziej spodobał się poziom gdy z Burbonem przemierzamy zniszczoną Moskwę. Demony fruwające nad głową, zniszczone miasto, żadnej żywej duszy w pobliżu, niesamowity klimat.
Z drugiej strony najbardziej zdenerwował mnie etap gdzie te dziecko wskakuje nam na plecy i trzeba je zaprowadzić do matki. Ciągle tylko gadało, i do tego przeszkadzał w strzelaniu do tych mutantów. Zresztą, nie lubię dzieci.

[Bambo]

Najbardziej bałem się w bibliotece i teraz cytuje za pierwszym razem gdy zobaczyłem "bibliotekarza" : "co to ku**a jest i czemu nie gnie?" nie miejcie mnie za czuba, gadałem wtedy z kolegą. A najbardziej klimatyczny był poziom "Duchy" kiedy Chan opowiadał o tym tunelu miałem gęsią skórkę.

[Gizbarus]

Osobiście najbardziej podeszły mi do gusty poziomy, które przechodzimy z Chanem - czy to ze względu na świetną muzykę, towarzyszącą nam przez większą część rozgrywki, czy odpoczynek od miotania ołowiem we wszystkie strony.

Biblioteki serdecznie nie znoszę Jeden z najgorszych poziomów w mojej klasyfikacji

[Adam]

Biblioteka, Archiwum to po prostu biegłem

Wrażenie na mnie zrobił "Linia frontu", bo w końcu można było sobie do ludzi postrzelać

[Deemo]

Rozdział ndziecko był niezły, było trudno i trzeba było odpowiadac za dwa życia, swoje i dziecka.
A na końcu problem, wziąć naboje od matki czy nie.