Niepokój... ( Czyli poziom, który wywarł na was wrażenie )

[Szczupak]

Mnie rozwalił poziom na tej stacji, którą ewakuowali. Te leżące w każdym koncie ciała, smugi krwi na posadzce...
No i te nory tych różowych stworków. Grałem na słuchawkach, a z każdej takiej nory te ich syki.
W pewnym momencie przechodziły mnie ciarki...
Drugim takim poziomem było "Archiwum". Nigdy nie było wiadomo co taka bestia zrobi. W jednej chwili mogła gapić się tymi małymi oczkami, a w drugiej zaatakować z nienacka, mimo patrzenia w oczy (raz tak miałem)...
Co do filtrów: gram na poziomie "STALKER: Łatwy" (prawie najtrudniejszy. ograniczony HUD, trudno dostępna amunicja) i jakoś nie miałem problemów z filtrami, mimo tego, że nie kupiłem ich w tedy, gdy Burbon mi tak radził... To znaczy raz się martwiłem, że mi się skończą po poziome "Chłopiec", ale przy wyjściu leżały chyba z trzy, a później to już się faszystów łupiło Z amunicją też nie mam problemów ( no dobra, po "Chłopcu" miałem tylko 14 "brudnych" naboi do AK), bo głównie używam Helsinga z lunetą, więc po zabiciu wroga i jego złupieniu wychodzę na plus. Na dodatek wystarczą trzy strzały by zabić Bibliotekarza.
Ale się rozpisałem...

[Alchemik]

Ja narobiłem w gacie w bibliotece. Świadomość, że musisz patrzeć w przód, a coś może zajść Cię od tyłu. Nie możesz się skupić, bo wiesz, że jeżeli się zdekoncentrujesz, to nie usłyszysz jakiegoś ważnego odgłosu i od tyłu...Hap!
W dodatku, Bibliotekarze są strasznie wytrzymali. Jednego jeszcze zabić się da, ale dwóch na raz, to tragedia.

[Realkriss]

Dla mnie także Biblioteka jest najlepszym poziomem. Chyba jest też graficznie najlepiej dopracowana.
Biblioteka jako miejsce użyteczności publicznej jest całkowicie pozbawiona elementu grozy, ale gdy w grach, filmach wprowadza się akcję pomiędzy regały biblioteki i stosy katalogów, robi się tajemniczo.

Mój Chłopak grał wcześniej i powiedział mi, żebym uważała na bibliotekarzy. To sobie wyobraziłam jakichś chudych facecików w grubych okularkach na maskach gazowych napierniczających za pomocą np. rzeźbionego kandelabra.

A tymczasem jak wyskoczył mi pierwszy bibliotekarz, to o mało z portek nie wyskoczyłam. To najlepsze potwory w Metrze moim zdaniem, są takie dzikie i pierwotne.

[Mitchel]

Jak dla mnie to najgorszy był poziom w bibliotece i w jej magazynie (nie pamiętam nazwy).Kiedy tylko zobaczyłem bibliotekarza nie strzelałem do niego tylko patrzyłem mu w oczy (tak jak kazał młynarz).Tamten do mnie podchodzi i wykręca tego ry*a po przyjacielsku(jakby miał downa ).W końcu podchodzi warczy, to ja krok to tyłu,ten u ciekł.Za drugim razem zabiłem go z broni podobnej to tichara ale z prądem (taka jak ma młynarz w D6 i w prologu).Lecz najlepsza jest walka bibliotekarza z demonem jak się leży w windzie.

[Rumcajs93]

Dla mnie najlepiej dopracowanym poziomem była Biblioteka i level z dzieciakiem. Szczególnie przy dzieciaku spodobały mi się te jego teksty, nie powiem bo czasem mówił z sensem. A co do bibliotekarzy to na ich świetnie działała broń strzelająca tymi dużymi igłami - nie pamiętam jak się ona nazywała, ale była świetna

[Zawisza_Czarny]

''Duchy'' ,to chyba ta misja co się szło przez te tunele co straszyło

[ArtemExplicitov]

Mnie wzruszyły 3 poziomy
Pierwszy-kryjówka bandytów,a konkretnie moment zabicia Burbona.Przyznam sie bez bicia,płakałem...Przez te kilka poziomów mocno się do niego przywiązałem
Drugi-biblioteka...
..A dokładnie zobaczenie pierwszego bibliotekarza...Naparowałem w niego z 3 magazynki AK2012
Trzeci-Epilog
Poziom gdy zachipnotyzowali nas czarni wywarł na mnie wrażenie...Po zakończeniu przez 5 minut siedziałem z rozdziawioną paszczą,poczym wykrzyknąłem
,,JAK TO K***A KONIEC?!?!"

[djcycu]

Ja o bibliotekarzach wiedziałem nie mając Metra w łapskach... Grając w NS widziałem tegoż stworka lecz nigdy się nie spodziewałem że on taki ładnie ruchliwy w Metrze jest. W stalkera to na sranie go wstawiali moderzy... Zryli tego mutanta na amen...

Ale wracając do tematu to właśnie duszki mnie najbardziej poruszyły a głównie te strzegące wejścia no i biblioteka która sama w sobie była miejscem koszmarnym... Też początek gry mi się podobał jak przyszedł ten koleś i odezwał się znajomym ze stalkera głosem

PS: Nie podałem tytułów bo grałem tylko raz. Myślę że podanie "znaków szczególnych" da niektórym namiary na konkretne poziomy

[PeterHD]

Ja też grałem, i orientuję się, że w niedługim czasie wyjdzie (albo już od jakiegoś czasu jest) Metro 2033 Last Light

A co do M2033, spodobał mi się ten fragment, kiedy uciekaliśmy przed czerwonoarmistami ( rozdział Wojna albo Chan, dokładnie nie pamiętam). Facet który nas w tamtym momencie uratował wyglądał prawie jak ja. Biblioteka też była całkiem niezła.
I nie wiem jak wy, ale ja zawsze miałem dużo zarówno brudnej jak i wojskowej amunicji.

[Isza]

Na mnie największe wrażenie zawsze robiło wyjście na powierzchnie (np. dead city) , szczególnie pierwsze , lubię penetrować wszystkie budynki (np. znajdowanie kryjówek) więc miałam co robić i do tego ta grafika i widok zrujnowanego świata .. . Na drugim miejscu muszę uplasować tę ewakuowana stacje i potem epizod z tym chłopcem którego na ramionach musieliśmy nieść…

[Realkriss]

Dla mnie ten poziom, gdzie targam dzieciaka jest najgorszy. On ciągle gada, co strasznie mi działało na nerwy. Żałowałam, że nie ma sposobu, żeby go zrzucić do tej dziury z powrotem.
Nie mam pojęcia, skąd takie uczucia u mnie niemacierzyńskie, może dlatego, że ileż można Nie lubię dzieci w grach. Pomijając Siostrzyczki z Bioshocka.

[kis104]

Większość gry wywarła na mnie ogromne wrażenie bo nie spodziewałem się czegoś takiego. Ukończyłem ją przed godziną więc jestem na świeżo, ale jakie poziomy najbardziej utkwiły mi w pamięci? Hmm...
Nie jest to napewno rozdział Dziecko, nie rozumiem fascynacji tym poziomem, fakt faktem wyskakujące co chwilę potwory gdy grasz na słuchawkach o 1 w nocy potrafią przestraszyć, ale mimo to poziom ten nie wywarł na mnie wrażenia, dzięki któremu mógłbym wspominać go dalej. Zapamiętam go głownie, przez notorycznie gadający "plecak" i pływający kursor ;f
Poziomy które pokochałem głównie rozgrywały się z Chanem, Duchy miażdzą klimatem. Dodatkowo Biblioteka i co najważniejsze widok Moskwy ze szczytu wieży... To było coś wspaniałego. Całe poczucie zagrożenia w tej grze to coś wspaniałego, oczekiwałem kolejnego Stalkera, a dostałem niby liniową grę, ale jak znakomicie wykonaną.
Pora przeczytać książki, i ponowne ukończenie, oraz oczekiwanie Metro Last Light, bo jeśli chociaż troszeczkę będzie lepsze od 2033 ... to biorę w ciemno.
Dodatkowy plus za świetne ukazanie natury ludzkiej. Chodzi mi oczywiście o wojny, bandyci, faszyści i czerwoni.