Walka o Życie [Coś w deseń wiersza]

[KKamil724]

Gdzie człowiek o chleb się biję, gdzie przy obozowisku bandyci czekają aż stalkerzy zasną.
Tam łuski z karabinu na ziemię spadają
Stalkerzy tak ich zwą, szukają artefaktów.

Młodzi ludzie którzy się przedarli do Zony walczą o życie.
Niewiedzą czy będą jutro żyć.
Tam nic niejest pewne.

Gdzie spełniający życzenia Monolit jest w Elektrowni.
Monolitianie niedopuszczają stalkerów do niego lecz Stalkerzy walczą o spełnienie życzenia.

W obozowisku stalker gra na gitarze,
inni otwierają konserwy i czuwają
czy bandyci nie idą ich ograbić.

To właśnie Zona...

Pierwsze coś w deseń wiersza Znoszę krytykę

[Voldi]

Może to żaden wybitny trzynastozgłoskowiec, albo coś. Liryka mnie jakoś mało interesuje, ale akurat w tym tekście wyczuwam jakiś taki "klimat Zony", choć na początku myślałem, mówiąc wprost "o, znowu jakieś gówno na forumie"

Tam nic niejest pewne.

"Nie jest." Oddzielnie.

[RadekNioch]

Fajne, ale na początku nie "biję" tylko "bije", bo mówisz o "człowieku", (w tym kontekście ludziach) a nie o sobie. W trzeciej linijce powinno być nie "ich", ale "je", bo chyba mowa o artefaktach. Przynajmniej mi się tak wydaje. Ogólnie spoczko, mógł być trochę dłuższy ale podobno dopiero zaczynasz. Więcej krytyki nie zastosuję bo od dawna nie robię niczego takiego więc praktycznie się na tym nie znam. Kozaczek idzie.

EDIT: Często jeszcze stawiasz kropki na końcu linijki. Pomyśl, gdzie postawić przecinek, najłatwiej będzie jak przełożysz sobie na tekst normalnie pisany. Wtedy postaw w odpowiednich miejscach przecinki, i znowu przerób na "prozę". Na końcu każdego wiersza (linijki) wcale nie musi być kropka.

[KOSHI]

Taki sobie ten tekst. Bez rymu i pomysłu. Stalkerzy jedzą konserwy, bandyci czekają tylko, żeby ich zatłuc po kolacji, a wszystko podlane sosem z monolitian. Sorry, ale to się kupy dupy nie trzyma. Ja w tekście nie widzę nic ciekawego, ani stalkerskiego.

[Regot]

Kiedyś usłyszałem prawdę objawioną od swojej polonistki którą się tu podzielę. Jeśli piszesz epikę pisz jak najwięcej. pierwsze 10.000 stron do kosza, kolejne 10k będzie lepsze a już następne 10k możesz pokazywać znajomym Coś w tym bo to właśnie praktyka czy mistrza, i nawet jeśli powyższe twierdzenie jest mocno przesadzone to jednak coś w tym jest.
Wiersz powiem szczerze nie przypadł mi do gustu. Gwarantuje że jak za rok na niego rzucisz okiem też nie będzie ci się aż tak podobał. Ale jeśli chcesz pisać to pisz bo tylko tak można coś osiągnąć.